Otte tusind seks hundrede rosensorter. Ikke otte hundrede — otte tusind seks hundrede, på tretten hektar, med firs tusind buske. Det er den største rosensamling i verden, og den ligger i en gammel minekøbstad i Sachsen-Anhalt som ingen kører til med vilje. Man går ind ad porten og forstår ikke helt hvad man ser på.
Eight thousand six hundred rose varieties. Not eight hundred — eight thousand six hundred, on thirteen hectares, with eighty thousand bushes. It is the largest rose collection in the world, and it sits in an old mining town in Saxony-Anhalt that nobody drives to on purpose. You come through the gate and cannot quite take in what you are looking at.In 1897 the association of German rose lovers proposed gathering everything that existed in one place before the varieties disappeared. Two men from Sangerhausen, Albert Hoffmann and Ewald Gnau, got it done, and in 1903 the garden opened on one and a half hectares of waste ground. It has been growing ever since. The wild rose collection is also the largest in the world.The point is not splendour, it is archive. Many of the varieties in here exist nowhere else — they were grown for a decade in the 1880s, vanished from the trade, and survive today only because somebody in Sangerhausen kept propagating them. The garden was given the title Europa-Rosarium in 1993. Come in June; then most of them flower at once, and you can smell it from the car park.
Achttausendsechshundert Rosensorten. Nicht achthundert — achttausendsechshundert, auf dreizehn Hektar, mit achtzigtausend Stöcken. Es ist die größte Rosensammlung der Welt, und sie liegt in einer alten Bergbaustadt in Sachsen-Anhalt, in die niemand absichtlich fährt. Man tritt durch das Tor und begreift nicht ganz, was man da sieht.1897 schlug der Verein Deutscher Rosenfreunde vor, alles Vorhandene an einem Ort zu sammeln, bevor die Sorten verschwinden. Zwei Männer aus Sangerhausen, Albert Hoffmann und Ewald Gnau, setzten es durch, und 1903 eröffnete der Garten auf anderthalb Hektar Brachland. Seither wächst er. Auch die Wildrosensammlung ist die größte der Welt.Es geht nicht um Pracht, es geht um Archiv. Viele Sorten hier gibt es nirgendwo sonst — sie wurden in den 1880er Jahren ein Jahrzehnt lang gezogen, verschwanden aus dem Handel und existieren heute nur, weil jemand in Sangerhausen sie weiter vermehrte. 1993 erhielt der Garten den Titel Europa-Rosarium. Komm im Juni; dann blühen die meisten auf einmal, und man riecht es vom Parkplatz aus.
Huit mille six cents variétés de roses. Pas huit cents — huit mille six cents, sur treize hectares, avec quatre-vingt mille pieds. C’est la plus grande collection de roses au monde, et elle se trouve dans une vieille ville minière de Saxe-Anhalt où personne ne va exprès. On franchit le portail et l’on ne saisit pas tout à fait ce qu’on a devant soi.En 1897, l’association des amis allemands de la rose proposa de rassembler en un seul lieu tout ce qui existait, avant que les variétés ne disparaissent. Deux hommes de Sangerhausen, Albert Hoffmann et Ewald Gnau, y parvinrent, et en 1903 le jardin ouvrit sur un hectare et demi de friche. Il n’a cessé de grandir. La collection de rosiers sauvages est elle aussi la plus grande du monde.Il ne s’agit pas de faste, il s’agit d’archive. Beaucoup des variétés d’ici n’existent nulle part ailleurs — cultivées une décennie dans les années 1880, disparues du commerce, elles ne subsistent que parce que quelqu’un à Sangerhausen a continué à les multiplier. Le jardin reçut le titre d’Europa-Rosarium en 1993. Viens en juin ; la plupart fleurissent alors ensemble, et ça se sent depuis le parking.
Hvorfor her
Foreningen af tyske rosenvenner foreslog i 1897 at samle alt hvad der fandtes af roser ét sted, før sorterne forsvandt. To mænd fra Sangerhausen, Albert Hoffmann og Ewald Gnau, fik det gennemført, og i 1903 åbnede haven på halvanden hektar brakjord. Den er vokset lige siden. Også vildrosensamlingen er verdens største.
8.600 sorter. Verdens største samling — i en gammel minekøbstad.
Sorter der ellers var væk
Pointen er ikke pragt, det er arkiv. Mange af sorterne herinde findes ikke andre steder — de blev dyrket i et årti i 1880-erne, forsvandt fra handelen, og eksisterer i dag kun fordi nogen i Sangerhausen blev ved med at formere dem. Haven fik titlen Europa-Rosarium i 1993. Kom i juni; så blomstrer de fleste på én gang, og duften kan mærkes fra parkeringspladsen.
Sorter der forsvandt fra handelen i 1880-erne. De lever kun her.
Ved indgangen på Steinberger Weg.
2 timer
Juni. Uden for blomstringen er det en have med grene.